Enrico Bagnoli begon zijn theaterloopbaan als technicus, maar is sinds 1985 werkzaam als lichtontwerper voor (muziek)theater- en operaproducties.
Enrico Bagnoli werkte intensief samen met theaterregisseur Thierry Salmon in producties als Le Troiane (1982), Des Passions (1992) en Faustae Tabulae (1995).
In Italië werkte hij o.m. Sosat Palmizi, Raoul Ruiz, Elio De Capitani en Amos Gitai. Andere regisseurs met wie hij samenwerkte zijn Jacques Delcuvellerie, Isabelle Pousseur
Met Luk Perceval met wie hij o.m. Ten Oorlog (1997), Aars (2000) en L. King of Pain (2002), MacBeth (2004) maakte.
Met Guy Cassiers werkte hij eerder samen in voorstellingen De Sleutel (1998), Anna Karenina (1999), The Woman Who Walked into Doors (2002) en Proust 1: De kant van Swann (2003), Proust 2: De kant van Albertine en Proust 3: De kant van Swann(2004).
Voor verschillende muziektheaterproducties van Alain Maratrat en Giorgio Marini ontwierp Bagnoli het lichtplan. Met Marianne Pousseur heeft hij als regisseur, decor-en lichtontwerper verschillende voorstellingen en opera’s gemaakt zoals Song Books (John Cage, 1996), Le chant des Ténèbres (1997), Histoire de Babar (Poulenc, 2000) en L’enfant et les sortilèges (Ravel, 2001), Peer Gynt (2004).
Enrico Bagnoli met Marianne Pousseur :
1991 : Dialogue entre l’huître et l’autruche, (Atelier Saint Anne, Bruxelles et Théâtre des Bernardines, Marseille)
1993 : L’air frais des jardins publics,
1996 : Songbooks de John Cage : KunstenfestivaldesArts (Bruxelles), Atem Amandiers (Nanterre), Octobre en Normandie (Rouen)
1998 : Le Chant des Ténèbres, (Octobre en Normandie)
2000 : Histoire de Babar (Opéra de Rouen)
2001 : L’enfant et les sortilèges (Opéra de Rouen)
2004 : Peer Gynt (Muziektheatre Transparant - Opéra en Ile de France)